La cabra e lo lop

Murtre dins lo metrò

laurendols — Sun, 27 Dec 2009 21:51:00 GMT

L'insecuritat créis dins lo metrò tolosan : lo cònsol (PS) Cohen desembarca lo president de Tisséo (Verd) Coppey

Lo retorn de la castanha

laurendols — Fri, 18 Dec 2009 07:39:00 GMT

Dempuèi qualques setmanas, la pression dels nòstres legidors se fasia de mai en mai fòrta. Vaquí d’extraches de messatges qu’avem recebuts : « La fiertat nacionala exigís sa distribucion de castanhas ! » (Max G. de París) ; « Quatre meses sens ges de castanha amenaçan la contunhutat del servici public. » (François F. del Mans) ; « Tan coma la burka, la castanha necessita un debat nacional » (Eric B. de Montelimar) ; « Emai aguèssi complits los critèris per me’n prenne una, vèsi totjorn pas ren venir, aquòs un tractament disciminatòri particularament injust. » (Michel C. de Clarmont d’Auvernhe)

Aquel deurà esperar un pauc, qu’aqueste còp la castanha l’anam pausar (amb lo pelhon) dins la man campiona del mond de tocatge de mans e mai de cuols de vacas, la man de :

Jacques Chirac : salvador de l’agricultura francesa en 76, de Mitterrand en 81, de Mitterrand tornarmai en 88, del partit socialista en 95, de la democracia en 2002 e de la diversitat lingüistica en 2009. De totas las facietas mirgalhantas del personatge, es uèi sonque la darrièra que nos interessa.

Foguèt doncas aquesta annada que Chirac creèt la Fondacion Chirac, que la tòca es « la preservacion de la diversitat culturala e lingüistica ». D’efiech, una visita sul site de la fondacion nos ensenha que « de centenats de lengas an ja desapareguts de la surfaça del planeta » et que se crénh que « lo sègle XIX siá lo teatre d’una ecatomba sens retorn ». « Una lenga morrís cada quinzenada, endacòm sus tèrra. Mas perdequé es important de salvegardar la diversitat lingüistica ? » çò demandan, puèi nos explican qu’aquela diversitat es vector de coneissança, condicion de desvolopament, factor de patz…

« Deman, serà tròp tard » çò declarèt lo quite Chirac lo 9 de junh 2009, jorn de l’inauguracion de la Fondacion. Segon lo jornal La Setmana del 19 de novembre, lo meteis jorn una elegida bretona li demandèt perdequé França avia pas jamai ratificada la Carta europenca de las lengas regionalas e minoritàrias. La responsa foguèt corteta : « jamai auriái fach quicòm que podiá far pensar que França era pas monolingüa. » De qué ?...

Una contradiccion de mai per un politician que las conviccions son totjorn estadas talament elasticas que degun se pòt pas pus remembrar quinas son ? Al revèrs, tot aquò sembla fòrça coërent… Car an aquela compasion moflèta facha per un public select emai leugièrament pipòl, li cal de bons salvatges, plan aluènhats, e subretot pro a calòs pel musèu. Aicí se pòt comprene que las lengas minorizadas que lo Chirac avia a posita, coma l’occitana o la francoprovençala, foguèsson pas estadas pro bonas per la Fondacion : fan pas partidas de las « 500 lengas que son parladas per mens de 100 locutors ». Se devem pas deseperar ça que la : encara un cinquantenat d’annadas e serem madurs.

Lo bon salvatge

Francofònia ?

laurendols — Thu, 10 Dec 2009 20:15:00 GMT

Mercés a JP la rapieta ai poscut legir aquela tribuna tresviranta pareguda dins Le Monde : Langue française, état d'urgence. Ne vos balhi lo tròç melhor (qu'ai franc la canha de revirar) :

<< L'actuel gouvernement qui glose sur l'identité nationale va-t-il contribuer à enfermer le peuple français dans une langue unique imposée ? La défense de notre héritage linguistique implique une protection et une promotion actives de la langue française, de la diversité linguistique et de la francophonie, sur notre continent et dans le monde. (...) Notre appel s'adresse aussi aux espérantistes, aux amis des langues régionales, vite éradiquées si la langue commune était marginalisée, aux immigrés qui veulent continuer à parler notre langue sans oublier celle de leur pays d'origine, à nos compatriotes des DOM qui veulent parler français ET créole. Si une langue de portée mondiale comme la nôtre finissait par être supplantée sur sa terre natale, quelle autre langue, en Europe, pourrait résister au rouleau compresseur de l'anglo-américain ? Cet appel à la résistance et à la créativité linguistique de tous les francophones s'adresse aux citoyens et aux décideurs conscients de leurs responsabilités, aux salariés, étudiants, enseignants, entrepreneurs de base, qui font vivre le français en l'habitant au quotidien. Car, en marginalisant sa langue, c'est le peuple qu'en définitive on voudrait déloger de ses rêves.>>

Aquò's Nadal ! Enfin, los aparaires de la lenga francesa se mainan qu'existissem ! Encara melhor : nos aiman ! Lor fasem mestièr an aquelas caras de carema, nos fan la guinhada ! Nos regalan d'una pichòta lagrema, una lagremòta... de crocodila :

      Ara, mon còr, vos contarai
      lo bon còr de la cocodrilha.
      Quant de lagremas an rajat
      del dòç uèlh de la cocodrilha ?
      Font de bonur, per lo qui va,
      de conéisser la cocodrilha.
      En aquel mond òrre e tan dur,
      se vos manja, quante bonur !
      quante bonur d'èsser segur
      qu'al mens i a qualqu'un que vos plora.

Max Roqueta, mes en musica per Laurenç Cavalié

Devezh ar frankofoni ?

Blog de Torr e Benn

Strip occitan 18

laurendols — Wed, 09 Dec 2009 21:15:00 GMT

Exclusiu : lo gos de Frêche candidat !

laurendols — Sun, 06 Dec 2009 14:33:00 GMT

La candidatura de Georges Frêche per las regionalas de 2010 es un copa-cap pel PS : amai los de la direccion del partit te l’aguèsson fotut defòra, los socialistas septimanians lo vòlon tornarmai… Cossi faire ?

Abans lo quite Montpellier journal, La Cabra e lo Lop vos fa petar un escóp que va faire un brave rambalh dins lo microcòsmi : segon un acòrd secretàs qu’an passats lo Frêche e Benoît Hamon (pòrtaparaula del partit), lo candidat del PS en Lengadòc-Rosselhon serà finalament… Lo gos de Frêche !

Aquí la declaracion de Hamon dabans lo burèu politic de retorn a París : « Vòlian un Frêche ! Aital n’an un ! Almens, aquel risca pas de dire cap de conariás… »

E aquí la declaracion de Frêche a son gos, tanlèu tornar a l’ostal : « As plan comprés ? Un còp que los cons t’auran elegit, te retiras e ieu tòrni president ! Sias un brave canhòt… »

Mariana en çò del psi

laurendols — Wed, 18 Nov 2009 21:16:00 GMT

Coma o declarèt En Larcher, lo President del Senat, "Lo debat subre l'identitat nacionala, aquò's Mariana que se fa una psicanalisa" (Le Monde del 15-16 de novembre).

Assistiguèrem a la primièra passa :

Strip occitan 17

laurendols — Fri, 13 Nov 2009 21:53:00 GMT

Jornada de la bravetat

laurendols — Mon, 09 Nov 2009 21:20:00 GMT

Divendre 13 de novembre serà la jornada internacionala de la bravetat. Los potents son pregats d'èstre braves amb los que son mai febles.

Donar la man

laurendols — Sun, 08 Nov 2009 09:48:00 GMT

Vaquí una bafolha qu'ai mandada a la Setmana e qu'an publicada dins lo numerò del 12 de novembre :

Dins l’edicion de l’endeman del passacarrièra de Carcassona, demandavetz : « Quinas accions pensatz que serián necessàrias ara ? ». La question çaquela la podèm pas destacar d’una autra : « De qué volèm ? ».

Lo triste debat sus l’identitat nacionala francesa nos rapèla la clarvesença de Robert Lafont quant escrivia qu’avia paur « que la fin de França – totei lei Nacions-Estats son mortals - se faguèsse pas sens una recession de çò que li demòrra de democràcia, sens que se rebussèsse en percebènt sa fin » (« Entre dos milenaris » p 31 – IEO Edicions – 2009). D’efièch, cal gaire de temps per se mainar qu’aquela famosa identitat nacionala es pas mai qu'una trèva qu’es a perdre tota consisténcia : un repapiatge bufèc sus l'istòria, un territòri que las termièras s’escafan, e la certituda qu’ara lo destin de cadun es endacòm mai, amb Euròpa e la resta del monde. A la fin çaquela, lor resta totjorn aumens un argument : çò que definís l’identitat francesa es… La lenga francesa, de segur ! Aquò te plega la discuta d’un biais quitament magic, e alara nos resta pus que d’escotar, un còp de mai, la sansònha dels encensaires del monolingüisme.

Aquí lo verolh ultime del nacionalisme francimand. Se lo volèm copar, de segur que se devèm aligar amb las autras « lengas de França ». Pasmens devèm anar mai luènh, pr’amor la cresença tarrible que combatèm es que, per èstre digne d'èstre ciutadan, cal abandonar sa cultura. E doncas serà necite que donem tamben la man a las autras lengas, las que son dins la talvèra amb nosautres : las lengas de l’imigracion. O sabi plan qu’aquela idèia ne rebuta mai d’un, pr’aquò se volèm faire de la nòstra lenga una lenga d’avenir, podèm pas qu’èstre coërents duscas a la fin : cal que cada jovent, que sià occitan, cabile, breton o bambarà, pòsca accedir a sa cultura per fins d’ i causir liurament çò que li fa mestièr per se construire, sens que l’Estat o causisca per el.

Lo debatàs

laurendols — Mon, 02 Nov 2009 11:53:00 GMT

Strip occitan 16

laurendols — Mon, 19 Oct 2009 20:00:26 GMT

Strip occitan 15

laurendols — Thu, 08 Oct 2009 20:30:00 GMT

Vos remembratz benlèu que lo govern nos a promés una lei sus las "lengas regionalas" per 2009. Bon, aquesta annada serà lèu plegada e pasmens degun vei pas ren venir...

Strip occitan 14

laurendols — Thu, 01 Oct 2009 20:17:00 GMT

Las regionalas se sarran...

Ren es pas estat inventat : legissetz aquel article de Montpellier journal (març 2009).

Strip occitan 13

laurendols — Sat, 26 Sep 2009 14:02:00 GMT

Volèm "Los Fuocs de l'Amor" en occitan !

Lemming

laurendols — Wed, 23 Sep 2009 20:11:00 GMT

Lo lemming es un rosegaire pichon que se rescontra dins la tondrà al nòrd del cèrcle polar. A una forradura espèssa e una coa corteta. Manja de raices. L’invèrn, se cava de galarias dins la nèu. De costuma viu solet, levat quand s’acobla. E coma tots los rosegaires, se pòt multiplicar lèu-lèu se las condicions son bònas.

E ben, pas de qué de ne faire una limonada m’anatz dire. Ça que la, un fenòmen estranh fa de la bestiòla una mena de vedeta. De còps que i a, los lemmings s’acampan e migran per milierats, puèi se van jetar d’un bauç dins la mar. Las teorias per o explicar mancan pas…

L’autoregulacion de l’espècia : Quand la pression demografica ven tròp importanta, los lemmings se suicidan per faire baissar la populacion. Es un comportament instinctiu d’un civisme remirable. Ça que la, aquela teoria nos ditz pas perdequé a d'unes lor agrada mai de demorar dins lor trauc. D’associals, segurament.

Lo GPS destracat : Los lemmings an una carta de navegacion integrada dins los gèns e la seguisson dempuèi de milions d’annadas sens jamai se mainar dels cambiaments del terranh. De bauces se fòrman e de mars aparéissan, pasmens los lemmings servan totjorn lo meteis parcórs.

Lo viatge cap a Sirius : Los lemming se jetan dins l’aiga per fugir la fin del monde e jonher l’estèla Sirius, aprèp que cadun ajá balhat sa carta blava amb lo còdi al Lemming Grand, lo qual partirà lo darrièr.

« It’s time to move* »: Los lemmings aprofechan un plan d’accompanhament a la mobilitat que dèu far espelir una dinamica colectiva, per fins d’aténher una performança d’equipa optimala en tot desvelopar confiança e productivitat. Es atal que se jetan dins la mar d’un biais qu’es vertadierament una capitada de grop. (* nom del darrièr plan de mobilitat a France Télécom).

Los productor mantenon la pression : Los productors de lemmings an decidit d’escampar lor produccion per protestar contra las baissas dels cors.

Lo despart de l’Iron Man : L’Iron Man es un triatlon annadièr que commença amb una nada de 3,8 km, puèi contunha amb 180 km a biciclèta e s’acaba amb un maraton (42,195 km). Cal plan dire que, duscas ara, dengun a pas encara vist un lemming sus una biciclèta.

Una farlabica vergonhosa : Cap de lemming s’es pas jamai jetat dins l’aiga ! Son d’animals fòrça rasonables, que crénhan l’aiga freda. La legenda del suicidi collectiu ven d’un reportatge tornat dins las annadas cinquanta per la societat d’una famosa mirga de las aurelhas redondas. De fach, t'an jetats los paurets dins lo voide per los pòder filmar jos mantuns angles. Fa pas gaire, un collectiu de lemmings decidèron d’aviar una procedura per faire condamnar lo Mickey.