23 juin 2009
Strip occitan 11
Avetz benlèu legit que, mercés a una decision dau prefet de Ròse-Aups, se pòt pescar tornarmai dins Ròse. Chau creire que tot çò que nos avian contat, lo PCB e tot aquò, la polucion per 1000 ans, e ben chalia pas qu'esperar una annada per que passe tot solet... Un an de mai, e nos bacarem a Tornon !
12 juin 2009
Sicre encara !
Ai mandat un messatge a la Setmana fa quinze jorns e, quina suspresa, me l'an publicat e mai m'an coregidas las fautas ! Lo vos balhi, es encara sus Sicre (li vau benlèu dubrir una seccion especiala...) :
Dins la Setmana del 28 de mai, Claudi Sicre nos balhava de qué soscar en citar lo paure Meschonnic : « Son las òbras que son mairalas e non pas las lengas » o encara melhor : « Son las òbras que fan las lengas e non pas las lengas que fan las òbras ». Atal, los escrivans poirián quitament crear lo mond a despart de ren. Benlèu qu’eles meteisses an cap de maire ? Ça que la, o sabèm plan que la causida que faguèron Bodon, Delpastre o Roqueta d’escriure en lenga occitana es anteriora a lor òbra, e mai se poiriá dire qu’es creatritz de lor òbra. Per cadun foguèt una causida del sens prigond, tant coma la de Pagnol e Giono d’escriure en francés. Una causida politica, òc-ben.
De segur, amb aquel discors segon lo qual la lenga dèu èstre « despolitizada », fasèm pas que tornar trobar un leitmotiv de Claudi Sicre, fisèl a Castan : lo problèma de las lengas minorizadas seriá un problèma cultural sens cap de ligam amb lo contèxte politic. Aquí un agantacolhon dels bèls, que d’autres (e de començar amb lo felibrige) s’i faguèron prenne fòrça longtemps a. Los centralistas espèran pas qu’aquò, que renonciem al combat, e s’enràbian quand lo sicut tòrna sus l’empont del desbat public.
Solide que la déclaracion sus los devèrs devers las lengas (http://www.declaration-langues-langage.net/) de Meschonnic, que Sicre ne parla dins son article, es un brave momenton de filosofia. Pasmens al nivèl juridic val pas gaire. Ara es aquò que nos fa mestièr : de dreches, de començar amb lo que los nòstres enfants aprengan la nòstra lenga. E un drech, aquò totjorn se conquista dins la lucha politica... Siá capitam, e la lenga occitana aurà encara d’escrivans. Siá fracassam, e totas las obras dels Bodon, Delpastre o Roqueta seràn per ela coma de medalhas sul pitre d’un mòrt.
Paura lenga...
